Stefan de Walden

Stefan de Walden (27 grudnia 1896 - 17 stycznia 1976) był oficerem Polskiej Marynarki Wojennej, w której dosłużył się stopnia komandora. Ukończył Morski Korpus Kadecki w Petersburgu w 1917 roku i rozpoczął służbę w marynarce rosyjskiej. W 1919 roku przedostał się do Polski i wstąpił do tworzącej się Marynarki Wojennej. Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził motorówką pancerną, a później służył między innymi na kanonierce „Komendant Piłsudski” i żaglowcu szkolnym „Iskra”.

W 1938 roku objął dowództwo kontrtorpedowca „Wicher”. We wrześniu 1939 roku uczestniczył w obronie Wybrzeża, a po zatopieniu okrętu dołączył do obrony Helu. Po wojnie pełnił funkcje w Marynarce Wojennej, uczestniczył w rozmowach dotyczących powrotu polskich okrętów z Londynu, a następnie pracował w Urzędzie Morskim w Gdyni i był ławnikiem Izby Morskiej. Został odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. Zmarł w Gdyni i został pochowany na cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku.

Na podstawie artykułu „Stefan de Walden” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.